Het wonder van Pesach: Gods uitredding in nood

zondag 17 april 2016 |  Charles Gardner (bekort)
Daar stond het volk Israël dan, op een verschrikkelijke plaats, voor zich de zee, en omringd door zijn doodsvijanden. Maar voor hen was het de beste plaats, zoals het wonder van die eerste Pesach ons in herinnering brengt.

Nadat ze hadden gezien, dat hun eerstgeborenen de plaag van de dood hadden overleefd, door het bloed van een lam dat op de deurposten van hun huizen was gesmeerd, lag voor de Israëlieten de weg open om aan de slavernij van Egypte te ontkomen, nu de Farao eindelijk zijn buik vol had van de rampen.

Zeker, het bloed van het lam was de sleutel voor hun redding, maar ze moesten op de God van Israël blijven vertrouwen voor elke stap op hun weg naar het Beloofde Land.
De eerste verrassing was, dat een kortere weg niet de beste weg zou zijn. Die zou hen hebben door het land van de Filistijnen hebben geleid, dat te gevaarlijk was. In plaats daarvan leidde Hij hen naar een gebied waar ze volledig ingesloten waren, met de woestijn aan de ene kant en de zee aan de andere kant, en de troepen van de farao, die van mening was veranderd over het verlies van zijn dienaren, zaten hen nu op de hielen.

God heeft een reden om ons bij onze discipelschap langs een omweg te leiden. En wanneer we merken dat we aan alle kanten gevangen en ingesloten zitten, zijn we in een situatie waarin God een wonder kan doen. De Israëlieten waren in paniek, maar Mozes zei: 'Wees niet bevreesd, houd stand, zie het heil van de HEERE dat Hij vandaag nog voor u zal bewerken!' (Exodus 14:13 HSV).

De angstige Israëlieten stonden op het punt, getuige te zijn van een van de grootste wonderen uit de historie. Het is inderdaad een beeld van de komende opstanding van hun Messias Yeshua, en van allen die Hem volgen. Ze konden nergens heen; ze waren zo goed als dood. En dat is precies waar God hen wilde hebben. In werkelijkheid is er nooit een situatie waarin een gelovige nergens heen kan gaan; zelfs als hij gevangen zit in een oorlogsgebied of in een concentratiekamp, ​​God is er.

Merk op dat Mozes' instructie niet is, zich terug te trekken of iets te doen, maar om 'stil te staan' en God het werk te laten doen. Hij veroorzaakt het wonder, maar niet als wij tussenbeide komen door te proberen om de situatie te manipuleren. God zal voor u strijden - 'Je hoeft alleen maar stil te zijn'.

Wat is het toch hard nodig dat we deze les leren, met onze handen van Gods werk af te blijven. We zien dit in de geschiedenis van Uzza, die probeerde de 'Ark van Gods aanwezigheid' tegen te houden, toen die van een wagen af dreigde te vallen, op weg naar Jeruzalem. Hij viel dood neer (1 Kronieken 13:9-10). We willen graag met onze nietige inspanningen God helpen, maar Hij heeft die niet nodig. Hij wil alleen ons volkomen vertrouwen.

Ondanks zijn legendarische geloof kon Abraham helemaal niet geloven dat God hem een zoon kon geven door de bejaarde Sara, dus hij dacht dat hij de Heer een handje kon helpen door seks te hebben met Hagar. En kijk eens wat er is gebeurd – we lijden nog steeds onder de gevolgen door het lopende Arabisch-Joodse conflict.

Maar zelfs nadat God ons door de Rode Zee heeft geleid als over droog land, en we onze achtervolgende vijanden hebben zien verdrinken toen het water over hen heen golfde, verliep de reis naar Kanaän niet snel. Maar juist in onze jaren van dwalen in de woestijn leren we om te vertrouwen op de God die voorziet in manna uit de hemel en water uit de rots.

En toch is Israël nu in het Beloofde Land, waar ze veilig moeten zijn. Maar ze zijn nog steeds aan alle kanten ingesloten! Het Joodse verlangen naar wat vaak de ongrijpbare hoop op een eeuwige toevluchtsoord lijkt, is prachtig verwoord door een aantal van hun grote moderne componisten en tekstschrijvers.
Ik denk aan de 'yellow brick road' die leidt naar de magische kasteel van de Wizard of Oz, [video, tekst].
Het lied Over the Rainbow [video, tekst] was zo'n hit, waarin vooroordelen in de zuidelijke Stille Oceaan worden afgebroken.
Ook het lied 'Somewhere' [video, tekst] uit de West Side Story zingt van hoop 'Er is een plaats voor ons, ergens een plaats voor ons, vrede en rust en de open lucht, wachten op ons, ergens (...) we zullen een nieuwe manier van leven vinden, we zullen een manier van vergeven vinden, ergens.'

Toch zijn zelfs in Israël de Joden opnieuw opgesloten, met geen plaats om heen te gaan, dan naar God.
Het lam geslacht voor de tot slaaf gemaakte Israëlieten is nu vervuld door het Lam Gods, geslacht voor de zonden van de wereld. 'Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht en zit nu aan de rechterhand van de troon van God. '(Hebreeën 12:2 HSV).

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.