Europa's 'niet-gewelddadige' campagne tegen Israël

maandag 25 januari 2016 |  Tsvi Sadan
De aanhoudende druk van de Europese Unie op Israël om aan voorwaarden te voldoen waarvan zij gelooft dat die vrede zouden brengen, komt neer op een 'niet-gewelddadige' campagne tegen de Joodse Staat.

Indien Israël uiteindelijk zou capituleren voor de voorwaarden van de EU, zou het een afgedwongen vrede zijn van het soort dat ooit veldmaarschalk Archibald Wavel voor het Europa van na de Eerste Wereldoorlog voorspelde. Het dwingen van Duitsland in 1919 om het Verdrag van Versailles te ondertekenen, was – volgens Wavells beroemde uitspraak – een 'vrede om de vrede te beëindigen'.

De laatste poging om Israël in te perken was de EU-verklaring van 18 januari, waarin werd herhaald dat de EU een 'volledige en effectieve toepassing van bestaande EU-wetgeving en bilaterale regelingen van toepassing op producten van de nederzettingen' zal handhaven. 'De EU spreekt zijn verplichting uit, ervoor te zorgen dat (…) alle overeenkomsten tussen de Staat Israël en de EU duidelijk en expliciet moeten aangeven, dat ze niet van toepassing zijn op de door Israël in 1967 bezette gebieden.'

Voorts wordt in de verklaring benadrukt, dat 'het bovenstaande geen boycot van Israël vormt, waar de EU sterk tegen is'.
Met andere woorden, hoewel de EU zich sterk verzet tegen pogingen om Israël te boycotten, handhaaft het toch zijn beleid van boycotten van Israëlische goederen uit plaatsen als de zuidelijke Jeruzalemse wijk Gilo, en het Barkan Industriepark ten oosten van Petach Tikwa.
Deze verklaring volgt op het EU-besluit van november 2015 om Israëlische producten, die vervaardigd zijn in Oost-Jeruzalem, Judea, Samaria en de Golanhoogte, te labelen. Een beslissing die door de EU-ambassadeur in Israël Lars Faaborg-Andersen werd afgedaan als 'technisch'.

Even verontrustend is de verandering in het Amerikaanse beleid ten aanzien van Israël, dat lijkt aan te sluiten bij de EU. Het was geen toeval dat de Amerikaanse ambassadeur in Israël, Dan Shapiro, op dezelfde dag dat de EU zijn verklaring uitgaf, een toespraak hield, die men omschreef als 'uitzonderlijk anti-Israelisch.'
Op een manier, die je van de Zweedse minister van Buitenlandse Zaken zou verwachten, lanceerde Shapiro zijn versie van dit soort venijnige retoriek. Hij zei: 'Bij te veel aanvallen op Palestijnen ontbreekt een krachtig onderzoek of reactie van de Israëlische autoriteiten, er is te veel ongecontroleerde eigenrichting.' En dat terwijl bijna dagelijks Palestijnse kinderen Israëli's doden en verwonden.

Shapiro lijkt zich aan te sluiten bij de steeds groeiende massa die Israël de schuld geeft voor de Palestijnse terreur. Indien Israël zich zou terugtrekken tot de grenzen van 1967, zo geloven deze mensen, dan zouden vrede en rust neerdalen op deze onrustige regio.

Maar als de terugtrekking van Israël uit Gaza naar de grens van 1967 ons iets leert, dan zegt dit ons heel duidelijk dat er geen magie in deze grenzen zit, dat er geen toverstaf bestaat waarmee je kunt zwaaien om het door de Palestijnen aangegeven doel, het veroveren van Israël, te laten verdwijnen.

Onder de huidige omstandigheden Israël dwingen om een tweestatenoplossing te aanvaarden is een recept voor een 'vrede die een einde zal maken aan alle vrede'. Zo'n vrede moet een zich verantwoordelijk voelende Israëlische regering afwijzen.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.