'We plukken de vruchten van het dansen met de duivel'

donderdag 19 november 2015 |  Charles Gardner (bekort)
Het is tragisch, maar onze morele verdediging is afgebroken, onze muren zitten vol bressen, en de fundamenten van onze joods-christelijke beschaving zijn ondermijnd. Om die reden wankelt onze samenleving en dreigt het gevaar van instorting. Ik vraag me af of wij westerlingen de gevolgen plukken van 'dansen met de duivel'.

De Londense burgemeester Boris Johnson sprak over deze strijders van de Islamitische Staat, de daders van de terreuraanvallen in Parijs, als een 'doodscultuur'. En dat is het zeker. Maar commentatoren misten blijkbaar bewust iets. Behalve dat het Bataclan Theater tot voor kort Joodse eigenaren had, was er de relatie tussen het verschrikkelijke extremisme én het duistere karakter van het concert, waar vrijdagavond de meeste mensen werden gedood.

De Eagles of Death Metal Band was namelijk net begonnen met een lied genaamd Kiss the devil toen de schutters het vuur openden. En het auditorium veranderde in het domein van de duivel. Fantasie werd werkelijkheid. Eén getuige beschreef het als 'de hel'.

Er was sprake van profetie in de Mail on Sunday, die herinnerde aan hun 'profetische' artikel in mei met de kop 'Geheime lading van Mediterane boten: Jihadisten op weg naar Groot-Brittannië'.

Dezelfde krant beschreef ook de 'huiveringwekkende profetie' van een controversiële film over terroristische razernij in Parijs, die zou gaan draaien in de Franse bioscopen. Die moest twee keer worden teruggetrokken in de nasleep van een echt gebeurde razernij. Hij zou namelijk dit jaar al eerder worden vertoond, maar werd teruggetrokken na de aanslagen op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo en een Joodse supermarkt.

Maar bijna niemand in de media spreekt over Bijbelse profetie. Toch zou dat een heleboel licht werpen op dit duistere onderwerp! Een voorbeeld hiervan is, dat de wereld vol geweldenarij zal zijn - zoals in de dagen van Noach - in de tijd die onmiddellijk vooraf zal gaan aan de terugkeer van Jezus om zijn koninkrijk van vrede op te richten.

Politici noemden het Parijse bloedbad een 'aanval op de beschaving'. Maar mijn antwoord is: welke beschaving? We lijken geobsedeerd te zijn door donkere en lugubere fantasie, evenals door beelden van geweld in onze huiskamers. Wij feliciteren onszelf met onze cultuur van 'vrijheid'. Die zou gekocht zijn met een geweldige prijs in twee wereldoorlogen. En vóór die tijd met het bloed van christelijke martelaren die naar de brandstapel gingen wegens het publiceren van Gods Woord. Dat Woord wordt nu afgedankt en in de wind geslagen. Het wordt vervangen door een moreel relativisme, waarin vrijwel geen regels voor het leven lijken te bestaan. Daarin bevorderen we de dood (door abortus en euthanasie bijvoorbeeld) en we beginnen met het 'herdefiniëren' van huwelijk, gezin, en ook de samenleving als geheel.

Mijn land Groot Brittannië was eens een grote natie, die zendelingen over de hele wereld uitzond om het levensveranderende en ook natie-veranderende goede nieuws over Jezus te delen. Maar wat eens het kostbaarste voor ons was, hebben we nu weggegooid. Jezus vertelde ons om te bouwen op de rots. Maar we hebben gebouwd op zand.

En in plaats van te bouwen op deze rots, die de tand des tijds heeft doorstaan, en die het vaste en zekere fundament is dat Christus is, en de zekerheid van zijn opstanding uit de doden en zijn wederkomst voor het oprichten van een eeuwig Rijk, in plaats daarvan hebben we gebouwd op het drijfzand van concessies, onzekerheid en welvaart voor de korte termijn. We moeten ons bekeren en terugkeren naar de Heer!

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.