Mythe van bloedbad in Deir Yassin duikt weer op

maandag 31 augustus 2015 |  Tsvi Sadan
Wanneer je een steen in een vijver gooit, komt er allerlei lichte rommel, begraven in de modder, aan de oppervlakte. Het streven van Jeremy Corbyn om de volgende leider van de Britste Labourpartij te worden heeft een soortgelijk effect gehad in de vijver van de Britse politiek, waardoor verrot afval als Holocaust-ontkenner Paul Eisen aan de oppervlakte komt.

Het blijkt dat Corbyn in 2013 Eisens jaarlijkse anti-Israël manifestatie, genaamd 'Deir Yassin Remembered', heeft bijgewoond. Nu dit aan de oppervlakte is gekomen uit de modder, moet het nu worden aangepakt.
Maar eerst wil ik de aandacht vestigen op het artikel 'Analysis: Jeremy Corbyn is not an anti-Semite. It’s so much worse than that (Jeremy Corbyn is geen antisemiet, maar nog veel erger) van journalist Stephen Daisley van STV (de Schotse TV), die op een uitstekende manier het gevaar van de populariteit van Corbyn duidelijk maakt.

Daisly redeneert terecht, dat Corbyn 'slechts een symptoom en een symbool' is van het anti-zionistische fenomeen dat 'veel van de behoefte aan klassiek antisemitisme heeft weggenomen door het oude bijgeloof te recyclen tot politieke kritiek op de Staat Israël.'

Door dit fenomeen kunnen mensen zoals Eisen doorgaan voor mededogende humanisten in plaats van wat ze werkelijk zijn. En anders – zoals Daisley terecht vraagt – waarom wordt herinnerd aan Deir Yassin, en niet aan Safed [22 schoolkinderen vermoord], of Hebron [67 Joden vermoord in 1929], of het Hadassah konvooi [78 personen vermoord op weg naar een ziekenhuis in 1948] ?

Toch is zelfs deze vergelijking misleidend, omdat Daisy, evenals de meeste mensen, nog steeds de indruk heeft dat er in Deir Yassin een massamoord op Palestijnen was door Israëli's.

In de Palestijnse annalen is Deir Yassin - een dorpje ten westen van Jeruzalem, dat door de Joodse milities Etzel en Lehi werd verwoest op 9 april 1948 - uitgegroeid tot het symbool van de 'Nakba', de 'catastrofale' militaire nederlaag, die de aanleiding was tot het Palestijnse vluchtelingenprobleem. Het lot van Deir Yassin is hun gedenkdag geworden, gehouden op 15 mei, en is voor hen zeer belangrijk.

Hoewel ik het risico loop te worden vergeleken met 'holocaust-ontkenners', vind ik het noodzakelijk te wijzen op het werk van de militaire historicus Uri Milstein, die deze gebeurtenis, die plaats vond tijdens de Israëlische Onafhankelijkheidsoorlog, 30 jaar heeft onderzocht. In zijn boek The Birth of a Palestinian Nation (2012) richt Milstein zijn vernietigende kritiek niet op de Palestijnen, maar meer op de Joden, die uit bekrompen politieke belangen en interne rivaliteit de mythe van de massamoord hebben bestendigd.

De strijd om Deir Yassin
De strijd om Deir Yassin zelf was het gevolg van inlichtingen, dat Arabische soldaten dit anders rustige dorp hadden geïnfiltreerd om de weg naar Jeruzalem te blokkeren. Dit leidde de twee rechtse milities Etzel en Lehi ertoe, aan de meer linkse Haganah (die later de IDF werd) een gezamenlijke operatie tegen het dorp voor te stellen, als onderdeel van een grotere operatie gericht op het vrijmaken van de enige weg van Tel Aviv naar Jeruzalem. Zoals iedereen goed begreep hing het lot van Jeruzalem af van wie de controle heeft over die weg.

Het plan werd goedgekeurd door alle partijen, daarom werd een ​​aantal Haganah manschappen, gewapend met machinegeweren, op de Mount Herzl geplaatst tegenover het dorp om dekking te bieden voor de Etzel en Lehi aanvalstroepen. Tijdens het gevecht werden ongeveer 40 Joodse soldaten gewond en zes werden gedood. Er waren ook 110 dode Palestijnen, onder wie vrouwen en kinderen. Hoewel het gevolg vreselijk was, werden de burgers gedood tijdens de hitte van de strijd, en niet erna.

In zijn boek accepteert Milstein gewillig de definitie van massamoord van de Palestijnse antropoloog Sharif Kana'ana, het 'opzettelijk doden van gevangenen - burgers, militairen en soldaten - nadat ze zich hebben overgegeven ...'
Kana'ana, die ook de Deir Yassin affaire bestudeerde, leek het eens met Milstein, dat het label 'bloedbad' met betrekking tot de strijd van Deir Yassin 'een leugen is, die is ontstaan ​​in geschillen tussen de Haganah enerzijds en Etzel en Lehi anderzijds.' De Palestijnen op hun beurt benutten de mythe in hun eigen voordeel.

Daarmee wil ik niet zeggen dat het gedrag van Israël in tijden van oorlog onberispelijk is. De Onafhankelijkheidsoorlog was meedogenloos, en beide partijen deden wat ze konden om de overhand te krijgen.

Maar vanuit dit perspectief lijkt 'Deir Yassin Remembered', zoals dat enthousiast wordt onderschreven door Corbyn, een mythe, opgevist uit de modder te behoeve van kwaadaardige krachten die niet zijn geïnteresseerd in vrede en gerechtigheid, maar in de belastering en vernietiging van de Joodse natie.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.