Commentaar: Zien we hoe het verhaal van de Verloren Zoon afloopt?

zondag 23 augustus 2015 |  Brian Hennessy
Misschien herinnert u zich het einde van de gelijkenis van Jeshua (Jezus) uit Lucas 15, die eindigde met een onredelijke woede-uitbarsting van de oudste zoon. En de vader, die een prachtige feest voor de thuiskomst van zijn jongere broer had georganiseerd, 'die was verloren en is gevonden', probeerde hem wanhopig te bepraten om mee te doen aan het feest.

Maar de oudste jongen wilde er niets van weten. Hij kon niet begrijpen hoe zijn vader een feestje kon geven voor die waardeloze, slechte broer van hem, terwijl hij zo trouw had gediend, en niemand had ooit een feestje voor hem gegeven.

En daar liet Jeshua het verhaal eindigen, met de vraag of de oudste zoon ooit de onvoorwaardelijke liefde van zijn Vader zou begrijpen en aanvaarden, en of de twee broers zich ooit zouden verzoenen.

Wel, na 2000 jaar zien we misschien hoe de afloop van deze gelijkenis zich voor onze ogen ontvouwt, en het lijkt een happy end te worden. Natuurlijk, wat er in de tussentijd is gebeurd met de boze oudere broer – het is verdrietig om het te zeggen - was behoorlijk ruïnerend. In feite belandde hij in dezelfde erbarmelijke dakloze situatie die zijn jongere broer had meegemaakt. Ik weet dat, omdat de gelijkenis duidelijk een profetie was die op het punt staat te worden vervuld. En een terugblik vertelt het verhaal.

De oudere broer vertegenwoordigt zeker de Joden. En Jeshua onthulde hoe zijn eigen broeders zouden reageren als God de Vader begon met de heidenen (de verlorenen) in het huis te brengen. Ze zouden met dingen gaan gooien. Waarom? Omdat de Joden, die plichtsgetrouw Gods geboden hadden gevolgd, geloofden dat gerechtigheid de beloning was voor hun toewijding. Als ze de niet-koshere heidenen zien, die het verschil niet wisten tussen Mozes en Adam, en die beweren dat ze vergeven en rechtvaardig verklaard zijn door het geloof in Jeshua, duwden ze hen recht over de rand.

De geschiedenis verhaalt hoe het verharde hart de oudste broer wegdreef van het landgoed van de Vader, en hoe de relatie van de broers steeds slechter werd. In feite waren de rollen nu volledig omgedraaid. De verloren zoon – nu 'christen' genoemd – begon zichzelf als de favoriete zoon te beschouwen en vervolgde zijn oudere broer, dreef hem nog verder weg van het kennen van de liefde van zijn Vader.

Er gingen eeuwen voorbij. Toen gebeurden er twee wonderen. Eerst mocht de oudste broer uit zijn bittere ballingschap naar huis terugkeren. Daarna kwam de jongste broer weer bij zinnen en herinnerde zich de onvoorwaardelijke liefde en genade die hem waren betoond. Ja, plotseling zagen we hoe slecht we onze oudere broer hebben behandeld. En we huilden bittere tranen. En begonnen weer van hem te houden.

En dan zijn we bij vandaag. Twee broers, eeuwenlang gescheiden door jaloezie en vervolging, proberen om elkaar opnieuw te vertrouwen. We zitten nog niet op een lijn, maar we laten de gemeenschappelijke aanbidding van onze Vader in de hemel en het verlangen om Israël hersteld te zien, en de wonden die we onszelf hebben toegebracht, genezen. Het verhaal is bijna voltooid.

In de gelijkenis van Jeshua weten we dat de vader feest wilde vieren met beide zonen. Maar alleen de vergeven zoon had reden tot vreugde. Dat zegt me, dat ​​deze onvoorwaardelijke liefde die we hebben gekregen voor onze geplaagde broer een voorbereiding is voor hem om Gods 'vredesverbond' binnen te gaan.
Dat betekent dat Abba op het punt staat om een ​​groot feest te houden - dit keer voor ons allebei!
'Zie, hoe goed en hoe lieflijk het is dat broeders ook eensgezind samenwonen.' (Psalm 133:1 HSV.).

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuwsbrief.

Laatste uitgave

Ontvang uw - gratis - dagelijkse nieuws update

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.