Tien jaar geleden: Gaza ontruimd en de orkaan Katrina

dinsdag 21 juli 2015 |  Charles Gardner (bekort)
Volgende maand is het tien jaar geleden dat meer dan 8000 Joden de Gazastrook moesten verlaten onder druk van Amerikaanse en andere politici, krachtens een 'land-voor-vrede' overeenkomst.

De ontruiming van Gush Katif, een Joods tuinbouwgebied in het zuiden van de Gazastrook. Foto: en.wikipedia.org.

Er is in deze tijd veel aandacht voor andere schokkende aanslagen: eveneens tien jaar geleden waren de bomaanslagen in Londense bussen, recent waren er aanslagen in Frankrijk, Koeweit en Tunesië, een aantal moordaanslagen in Israël, en daarnaast de felle discussies over de nucleaire overeenkomst met Iran, en de aan het eind van de islamitische vastenmaand Ramadan gehouden demonstraties, waar werd opgeroepen tot de vernietiging van Israël.

Er is weinig aandacht voor de blijvende trauma's die een deel van de Israëlische bevolking opliep door de ontruiming van Gaza. Voor de Joodse Staat was de 'Land-voor-vrede'-overeenkomst, met de ontruiming van de Gazastrook, een fopspeen. Nadat de ontruiming – met veel pijn en met protesten van de eigen bevolking – was voltooid, volgde er geen vrede.

Want in de tien jaar sinds de terugtrekking werd het zuiden van Israël voortdurend beschoten door de terreurorganisatie Hamas die de enclave nu bestuurt. Meer dan 11.000 raketten hebben een groot deel van de bevolking getraumatiseerd.

Meer dan vijf miljoen Israëli's leven momenteel onder dreiging van dergelijke aanvallen. Volgens de laatste rapporten lijdt meer dan 63 procent van de kinderen in de zuidelijke Israëlische stad Sderot aan post-traumatische stress, grotendeels te wijten aan terrorisme. Toch ligt Israël onder vuur van zowel de media als de westerse politici vanwege het gebruik van 'intimiderende' tactieken (in plaats van: legitieme zelfverdediging) tegen degenen die hen van deze aarde willen laten verdwijnen.

Weinigen beseffen dat Gush Katif – het gebied in de Gazastrook waar Joden hun huizen bouwden - een gebied van lege zandduinen was, dat zeker niet werd gedomineerd door Arabische Palestijnen. Maar het dorre gebied werd omgetoverd tot prachtige gemeenschappen met een aantal terreinen met kassen voor het kweken van bloemen, groenten en fruit, voor lokale consumptie en voor de export.

Velen, waaronder ikzelf, zien een relatie tussen het tijdstip van een reeks van natuurrampen in Amerika en herhaalde pogingen van zijn regering om Israël tot een ​​onaanvaardbaar 'vredesakkoord' te dwingen. Vergeet niet dat God het land heeft gegeven aan zijn uitverkoren volk als een eeuwig bezit, en in Zijn Woord (Joel 3:2) gewaarschuwd heeft dat oordeel diegenen wacht die het land verdelen!

Orkaan Katrina
Op 23 augustus 2005, net toen de Joden uit hun huizen in Gaza werden verdreven als onderdeel van het 'vredesplan', groeide een schijnbaar onbelangrijke tropische storm langzaam aan op de Atlantische Oceaan, en tartte alle prognoses met een windkracht 'boven de schaal van Richter', en trof New Orleans zeer krachtig, waarbij 3.500 doden vielen en duizenden huizen werden vernietigd. Het was de ergste ramp in de geschiedenis van Amerika.

Ooggetuige Geoffrey Grider schreef: 'Toen ik de duizenden huizen verwoest zag, gingen mijn gedachten terug naar die door de VS bestelde bulldozers die Joodse huizen in de Gazastrook vernietigen. Toen ik de duizenden en duizenden Amerikaanse burgers zag die geëvacueerd werden van hun land, kon ik mijn gedachten niet weerhouden om te denken aan de Joodse mensen die huilden en letterlijk smeekten om op hun land te mogen blijven. Amerika vond geen genade voor het Joodse volk.'

En de orkaan Katrina bulldozerde letterlijk genadeloos tienduizenden huizen plat en 'evacueerde' de gevierde stad New Orleans volledig. Honderdduizenden waren dakloos, hulpeloos en hopeloos in de grootste verplaatsing ooit van Amerikaanse burgers. Ongeveer 600.000 banen werden weggevaagd en schattingen van de totale kosten zijn hoger dan 150 miljard dollar.

Ja, de Bijbel waar is: De almachtige God waakt over zijn eigen bijzondere land, en over de mensen die hij heeft gekozen om het te beërven, omringd als ze zijn door gezworen vijanden, en meer bedreigd dan ooit met genocide. We durven er niet aan voorbij te gaan alsof dit niets met ons te maken heeft! Net als de barmhartige Samaritaan, moeten we de wonden verbinden van de man die langs de weg genadeloos is beroofd en geslagen.

Het is goed om van jezelf te houden; maar we moeten ook onze naaste liefhebben - vooral hen die de Bijbel 'Gods oogappel' noemt.

Charles Gardner is de auteur van het boek 'Peace in Jerusalem', Olive Press Publishers, waarin hij dieper op deze zaak ingaat.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.