'Je Suis Charlie' is het waard om voor te vechten

maandag 19 januari 2015 |  Tsvi Sadan
De koudbloedige moordpartij op de redactie van Charlie Hebdo leidde tot ongekende Europese solidariteit met de kenmerkende slogan 'Je suis Charlie', Ik ben Charlie. Dat betekende voor de meeste mensen ' 'Ik ben voor de vrijheid van meningsuiting,' of in werkelijkheid, 'Ik ben ervoor dat ik mag zeggen wat ik ook maar wil, wanneer ik dat wil, en tegen wie ik dat wil.'

Charlie Hebdo is de glazen vitrine, waarin de lezers kunnen zien hoe de oude joods-christelijke waarden worden vertrapt onder de laars van een goddeloze samenleving, die daadwerkelijk trots is op het belachelijk maken, kleineren en bespotten van allen die weigeren de verheven (linkse?) cultuur van minachting te accepteren. Een cultuur die zijn eigen kernwaarden tart door een groot gebrek aan respect te tonen voor miljarden mensen die echt niet kunnen begrijpen wat er zo grappig is aan het verlagen van hun heilige mannen tot miezerige figuren.

Ironisch genoeg zou Charlie Hebdo's eigen gevoel van vrijheid van meningsuiting, als je er een cartoon van maakt, even grotesk lijken als de karikaturen waarmee hij Joden, moslims, republikeinen en alles daar tussenin bespot.

De waarheid is dat Charlie Hebdo geen vrijheid van meningsuiting vertegenwoordigt. Het is het post-moderne gezicht van onderdrukking, die er op een slimme manier in slaagt om tirannie goed te laten lijken. Het is dezelfde tactiek die de pro-Palestijnse propagandamachine gebruikt om Europa te overwinnen. Evenals Charlie Hebdo was deze beweging in staat om Europa te overtuigen dat hun cultuur van minachting een nobele strijd voor vrijheid is.

Ondanks zijn eigen intolerantie legde het bloedbad bij Charlie Hebdo zo'n kolossale intolerantie bloot, dat er voor fatsoenlijke mensen over de hele wereld geen andere keuze overbleef dan te verklaren 'Je suis Charlie'. Een term die je voor de meesten nauwkeuriger kunt vertalen als: 'Ik ben tegen een imperialistische religie die zich verzet tegen vrijheid'.

Hoewel de Europeanen graag zo zouden denken, is het is geen toeval dat - hoewel niet alle moslims terroristen zijn - bijna alle terroristen moslims zijn. Het bloedbad bij Charlie Hebdo heeft eens te meer aangetoond dat de islam en de waarden van de Franse Republiek niet naast elkaar kunnen bestaan. Het is gewoon het een of het ander, en moslims zorgen er op alle mogelijke manieren voor dat de wereld weet dat dit zo is.

Hoewel het zeker niet zo is bedoeld, is de dodelijke islamitische aanval op de liberale westerse vrijheden als een klap in het gezicht van mensen die vergiftigd zijn door hun eigen traagheid. Door hun daden laten de moslims een onwillig Europa zien dat er zaken zijn die het waard zijn om ervoor te vechten, en dat ze dit beter kunnen ontdekken voordat het te laat is.

Indien 'Je suis Charlie' meer is dan slechts het recht om te beledigen, zijn moslims bereid tot een verschrikkelijk gevecht. Indien alles wat 'Je suis Charlie' betekent een kinderlijke verlangen is om met rust gelaten te worden, zal Europa zeer waarschijnlijk worden overgenomen door degenen die, wreed als ze zijn, een groeiend aantal ex-christenen overtuigen simpelweg omdat ze nog steeds geloven dat er dingen zijn die de moeite waard zijn om voor te vechten.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.