Trump manoeuvreert de Palestijnen naar isolatie

donderdag 4 juli 2019 |  Ryan Jones
Donald Trump is ontevreden over de status quo in het Israëlisch-Palestijnse conflict, en probeert de hindernissen voor vrede weg te nemen, zoals de Palestijnse eis voor een 'recht op terugkeer'. En dat gaat niet volgens 'business as usual'.

Een van de grootste obstakels, waardoor het vredes­proces in meer dan 25 jaar geen resultaten heeft bereikt, is het feit dat de Palestijnen vasthouden aan een 'recht op terugkeer' voor miljoenen Arabieren, die zichzelf 'Palestijnse vluchtelingen' noemen.

Jared Kushner, de schoonzoon van president Donald Trump, zei woensdag in een telefonisch interview tegen journalisten feitelijk, dat als de Palestijnen serieus zijn over vrede, zij die eis zullen moeten laten vallen of aanzienlijk veranderen.

'Kijk, je hebt een situatie waarin dit hele gebeuren begon met 800.000 Joodse vluchtelingen die uit alle verschillende landen van het Midden-Oosten kwamen, en ongeveer 800.000 Palestijnse vluchtelingen,' legde Kushner uit. 'En wat er gebeurd is met de Israëli's, de Joodse vluchtelingen, is dat ze in verschillende plaatsen zijn opgenomen, terwijl de Arabische wereld in de loop der tijd niet veel van deze vluchtelingen heeft opgenomen'.

'Deze situatie bestaat omdat die bestaat', vervolgde hij. 'En wanneer we een politieke oplossing voorstellen, gaan we proberen de beste oplossingen voor te stellen die wij pragmatisch, haalbaar en levensvatbaar vinden in deze tijd.'

Bij deze opmerking was Kushner zich er wel van bewust, dat een oplossing die 'haalbaar en levensvatbaar is in deze tijd' betekent dat het Palestijnse 'recht op terugkeer' in zijn huidige vorm moet worden opgegeven.

Met iemand anders in het Witte Huis zou dat een doodseek zijn voor elke hoop op een akkoord in de komende jaren. Maar Trump is niet zomaar een president.

Waarschijnlijk zijn er veel dingen waaraan veel mensen een hekel hebben bij Trump. Maar hij is een vrij goede strateeg. En, in tegenstelling tot de meeste van zijn presidentiële voorgangers, is hij niet bang om een sensatie te veroorzaken bij de uitvoering van de strategieën die volgens hem de beste kansen op succes hebben. Dat is zo geweest in zijn zakelijke carrière, en dat geldt ook voor zijn huidige functie.

Waar de eerdere presidenten en andere internationale vredes­bemiddelaars herhaaldelijk de kwestie van Palestijnse vluchtelingen voor zich uit schoven, wetend dat beide partijen rode lijnen hadden die zij nooit zouden overschrijden, heeft Trump terecht geconcludeerd dat zulk een benadering slechts dient om de status-quo te handhaven, niet om het proces op een of andere zinvolle manier verder te brengen.

Misschien is het handhaven van de status-quo wel het beste waarop we kunnen hopen. Maar Trump lijkt te denken dat iets beters mogelijk is, en er was iemand met zijn onbezonnen karakter nodig om ons op een punt te krijgen daarin te geloven.

Geen enkele Westerse overredingskunst zal de Palestijnse leiders ertoe brengen om hun eis te laten vallen, dat Israël zijn poorten openstelt voor miljoenen zogenaamde 'Palestijnse vluchtelingen'. Zij hebben hun nalatenschap ingezet om dit te bereiken. In Israël zijn zelfs grote linkse partijen tegen zo'n concessie, ze zijn zich – net als de Palestijnse leiding - volledig bewust van de demografische crisis die het voor de Joodse Staat zou veroorzaken.

Maar er is één factor die de impasse zou kunnen doorbreken, of op zijn minst verzachten.
Eind vorige maand is de regering-Trump heel bewust verder gegaan met een Israëlisch-Palestijnse vredesconferentie in Bahrein, hoewel de Palestijnse leiders weigerden de bijeenkomst bij te wonen en benadrukten dat deze geen invloed zou hebben op het conflict. Dat komt omdat - ondanks de afwezigheid van de Palestijnen - het Israël en veel van de Arabische Staten de gelegenheid bood om elkaar ontspannen te ontmoeten.

Een groot deel van de Arabische wereld, en in het bijzonder de rijkste van de Arabische Staten, is de Palestijnse nationalistische zaak moe geworden, ook al bewijzen ze er nog steeds lippendienst aan. Dit geldt met name wegens dringender regionale kwesties.

Trump zou bekend zijn met het feit, dat het noodzakelijk is dat de rest van de Arabische wereld Ramallah op zijn plaats zet, om de Palestijnen te laten afzien van hun harde eisen die vrede onmogelijk maken.

De Palestijnen zullen zeker luid en duidelijk protesteren, misschien zelfs met geweld. Maar in de richting waarin Trump de dingen bulldozert, kunnen Saoedi-Arabië, de Golfstaten, misschien zelfs Egypte en Jordanië, allemaal spoedig Israël als een vriend en een partner zien, net zoals zij de Palestijnse leiding zien, en misschien wel meer.

Wees niet verrast als in de nabije toekomst (indien Trump in 2020 een tweede termijn wint) de Palestijnen geïsoleerd raken (zoals ze graag beweren dat Israël geïsoleerd is), zelfs binnen het Arabische Midden-Oosten.

Wilt u meer nieuws ontvangen over Israël? Klik hier voor de dagelijkse gratis e-mail nieuws­brief.

Blijf op de hoogte van de gebeurtenissen in Israël via onze GRATIS nieuws update en aanbiedingen, u ontvangt deze direct in uw email inbox.